জ্ঞানৰ কথা : বিভিন্ন

আমাৰ শৰীৰৰ পৰা টিউমাৰ বা পূঁজ বাহিৰ কৰি দিয়াতকৈ, মনৰ পৰা বদচিন্তা আঁতৰাই পঠিওৱাটো বেছি প্ৰয়োজনীয়।
— এপিক্‌টেটাছ

জীৱন হ'ল এটা বিদেশী ভাষা। কোনো মানুহেই তাৰ শব্দবোৰ শুদ্ধকৈ উচ্চাৰণ কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু মই ক'ব বিচাৰো যে প্ৰচেষ্ঠা চলাই গ'লে এদিন নহয় এদিন শুদ্ধ উচ্চাৰণৰ নিশ্চয় কাষ চাপিব পাৰি।
— খ্ৰীষ্টোফাৰ মার্লি

সবাটোকৈ ভাল কাম যিটো কৰা সম্ভৱ, তাকেই সম্পন্ন কৰক আৰু আপোনাৰ আত্মবিশ্বাস আৰু হাঁহি নামৰ সুদৃঢ় ছাতিৰ তলত আশ্ৰয় লৈ সমালোচনাৰ ধুমুহা-বৰষুণৰ পৰা আত্মৰক্ষা কৰক।
— অজ্ঞাত

সাধাৰণতে দুটা প্ৰধান উপকৰণে কোনো কামক আকর্ষণীয় কৰি তোলে— ইয়াৰে প্ৰথমটো হৈছে নিপুণতাৰ প্ৰয়োগ আৰু দ্বিতীয়টো হৈছে নিপুণতাৰে সৈতে কামটোক এটা নির্দ্দিষ্ট ৰূপত গঢ় দিব পৰাটো। প্ৰতিটো কামেই কৌশলেৰে আৰু নিপুণতাৰে কৰি গ'লে সেই কামত বিৰক্তি পোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে।
— অজ্ঞাত

জীৱনৰ সামান্য কম্পনক লৈ উদ্বিগ্ন হোৱাটো উচিত নহয়। কিয়নো জীৱনটো হ'ল এটা ৰাস্তা আৰু সমস্যাবোৰ হৈছে একো একোটা স্পীড ব্ৰেকাৰ, এইবোৰে আমাক ডাঙৰ দুর্ঘটনাৰ পৰা সততে ৰক্ষা কৰে।
— অজ্ঞাত

Read More

জ্ঞানৰ কথা: চাণক্য

•কোনো এটা কাম কৰাৰ আগতে আমি নিজকে তিনিটা প্ৰশ্ন কৰা উচিত। কিয় কামটো কৰিবলৈ লৈছোঁ; কামটোৰ ফল কি হ’ব; আৰু কামটোত সফলতা লাভ কৰিব পৰা যাবনে? যদিহে এই প্ৰশ্নকেইটাৰ সন্তোষজনক উত্তৰ বিচাৰি পাওঁ, তেতিয়াহে কামটোত আগবঢ়াটো শ্ৰেয়।

•আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন বহুত বিচিত্ৰময় হয়। এনেকুৱা লাগে যেন আমি প্ৰকাশৰ মাজত থাকিও আন্ধাৰত একো নাপাই ঘূৰি ফুৰিছোঁ।ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল— আমাৰ অজ্ঞানতা। জ্ঞানেই হ’ল জীৱনৰ পথ প্ৰদৰ্শক। জ্ঞানেই হ’ল প্ৰকাশ। জ্ঞানৰ পৰাই মানুহৰ মুক্তিৰ পথ সুলভ হয়।

•বেয়া সময়ৰ বাবে ধন বছোৱাটো বৰ দৰকাৰী। নাভাবিবা যে বেয়া সময় নাহে। অন্ধকাৰো পোহৰত সলনি হয়, এনেকৈয়ে সময়ো।

•যিখন ঠাইত আদৰ নাই, জীৱন অতিবাহিত কৰিবৰ জোখাৰে সুবিধা নাই, বিদ্যা অৰ্জনৰ কোনো স্থান নাই, তাত থাকি একো লাভ নাই। কাৰণ তেনে ঠাইত থাকি কোনেও উন্নতি কৰিব নোৱাৰে।

•পত্নী যেনেকুৱাই হওক, ধন যিমানেই হওক, ভোজন যেনেকুৱাই হওক; এইবোৰ যদি সময়মতে পায় তেন্তে বহুত ভাল। এইবোৰ পোৱাৰ পাছত এটা কথা কিন্তু পাহৰিব নালাগে যে— আমাৰ কৰ্তব্য আছে। সেয়া হ’ল বিদ্যা গ্ৰহণ কৰা, জ্ঞানেই হ’ল শক্তিৰ মূল ভেটি।

Read More